Dwangstoornissen oftewel Dwangklachten

“Stel, u bent een automobilist en ieder route die u aflegt, rijd u twee keer. Dat klinkt vreemd, maar voor mensen met een dwangstoornis is het aan de orde van de dag. Hoe vaak hebben wij het als Parkinsonians niet dat we moeten nadenken of we wel iets gedaan hebben van wat er moest gebeuren”.

De officiële benaming voor een dwangstoornis is obsessief-compulsieve stoornis, vaak afgekort met OCS. Een dwangstoornis bestaat uit twee kenmerkende symptomen die meestal samen voorkomen: obsessies zijn verontrustende gedachten, impulsen of beelden die je niet van je af kunt zetten. Compulsies (dwanghandelingen) zijn activiteiten die herhaaldelijk moeten worden uitgevoerd (rituelen) om door de obsessie veroorzaakte negatieve emoties te verminderen.

De meeste mensen krijgen last van een dwangstoornis tussen hun 20ste en 25ste levensjaar. De dwangklachten kunnen het normale ontwikkelingsproces ernstig gaan belemmeren. Onbehandeld heeft de stoornis een chronisch beloop. Dat wil zeggen dat de klachten niet vanzelf verdwijnen. Stressvolle gebeurtenissen (bijv. verhuizing, nieuwe baan) verergeren de klachten.

Eén op de drie mensen met een dwangstoornis heeft last van een depressie. Vaak zijn de depressieve klachten het gevolg van de ellende die een dwangstoornis met zich meebrengt.

Er bestaat een zelf test waarmee de client na kan gaan of er bij hem sprake is (geweest) van dwangklachten. Deze test kan helpen om vast te stellen of aanvullend onderzoek nodig is. Er bestaat ook een overzicht van problemen/klachten die lijken op de symptomen van een dwangstoornis, maar het niet zijn.

Online zelf test angststoornis bij PsyQ 

“OCD is zeer vermoeiend. De omgeving moet keer op keer geregistreerd worden. Meestal heeft iemand met OCD dit niet alleen met autorijden maar in het hele dagelijkse leven”.

Tips:

“Alleen bij hele lichte vormen is het soms mogelijk om er zelf grip op te krijgen. Een boek dat hierbij zou kunnen helpen is Alles onder controle van Lee Baer”.

“Mocht dit bij u als Parkinsonian gebeuren, vraagt u zich dan af of het nog wel verantwoord is om verder als verkeersdeelnemer met de fiets, driewieler, scootmobiel of auto door te blijven rijden. Als voetganger lukt dit meestal nog wel, doch ook hier moet u streng zijn voor uzelf en indien mogelijk een veiligere manier te kiezen”.

“Voor zwaardere vormen is het verstandig om professionele hulp in te roepen”.

U kunt ook meer informatie lezen op mijn Verslag ter ondersteuning van het behandelen van Rijangsten / Verslag van diverse Psychologische angst kenmerken’

(Parkinson(isme) en Verkeersdeelnemer)
(Parkinson(isme) en Verkeersdeelnemer)

(Citaten uit het boek “Omgaan met Rijangst”)

(Bron: “Omgaan met Rijangst”; auteurs: Jan van den Berg, Cindy Boon en Laura van Bergen; uitgever: Bohn Stafleu van Loghum; Parkinson(isme) en Verkeersdeelnemer)           

www.ipzo.com    

www.bsl.nl

%d bloggers liken dit: