Terugblik Wereld Parkinson Dag 2026 en vooruitblikken op 2027!
Beste deelnemer,
Wat fijn dat je afgelopen jaar aanwezig was tijdens Wereld Parkinson Dag 2026 in Burgers’ Zoo. Mede dankzij jouw komst kijken wij terug op een inspirerende en waardevolle dag vol ontmoetingen, nieuwe inzichten en verbinding. In twee dagdelen mochten we meer dan 1.000 mensen verwelkomen.
Wij danken ook de VriendenLoterij. Zonder hun steun hadden we deze bijzondere dag op zo’n prachtige locatie en met zoveel deelnemers niet kunnen realiseren.
Vooruitkijken naar een bijzonder jubileumjaar
Jouw ervaring helpt ons om Wereld Parkinson Dag nog beter te maken. Dat is extra belangrijk, want 2027 wordt een bijzonder jubileumjaar. Dan staan we namelijk al 30 jaar stil bij Wereld Parkinson Dag. Bovendien vormt 11 april 2027 de aftrap van de jubileumactiviteiten rondom het 50-jarig bestaan van de Parkinson Vereniging.
We willen van deze mijlpaal een onvergetelijk jaar maken. Daarom horen we graag wat jij vond van Wereld Parkinson Dag 2026.
Natuurlijk horen we ook heel graag wat je juist waardeerde aan deze dag. Was er een lezing die je inspireerde, een ontmoeting die je is bijgebleven of een onderdeel waarvan je vindt dat we dat zeker moeten behouden? Ook positieve ervaringen helpen ons om te weten wat goed werkt en wat we in de toekomst willen voortzetten.
Met jouw feedback kunnen we de bijeenkomst van 2027 nog beter laten aansluiten bij de wensen en behoeften van mensen met parkinson, andere parkinsonismen, RBD en hun naasten.
Evaluatie van dit evenement
We zijn benieuwd naar jouw mening. Het invullen van de vragenlijst kost slechts enkele minuten en levert een waardevolle bijdrage aan de voorbereiding van ons jubileumjaar.
Met vriendelijke groet, Parkinson Vereniging en ParkinsonNederland
Een AUTO-biografie, maar ook de impact van parkinson op het rijgedragHans van Geluk Het boek is te koop bij Uitgeverij Abessijn
Een boek over een geweldig doorzettingsvermogen, een onvertogen enthousiasme en niet te temmen positiviteit en een flinke portie sociale intelligentie. De verhalen zijn informatief, bijvoorbeeld over de impact van parkinson op het rijgedrag, en hoe een instantie als het CBR daarmee omgaat. Alvin van Geluk, broer van Hans
“In dit boek laat Hans zien hoeveel veerkracht er schuilt in blijven doorgaan, opnieuw beginnen en telkens weer iets positiefs weten te vinden. Zijn openheid en aanstekelijke positiviteit dragen bij aan meer begrip en herkenning voor iedereen die met parkinson te maken heeft.” Adse Jelles, directeur-bestuurder ParkinsonNederland
‘Ik heb dit boek met ongelooflijk veel plezier gelezen! Ik was al enkele jaren eerder in contact gekomen met de auteur, Hans van Geluk (zijn naam zegt eigenlijk al heel erg veel!), en heb hem in die tijd leren kennen als een ongelooflijk prettig mens, met een onverwoestbaar optimisme en een hele gezonde dosis humor. Dit boek is een perfecte weerspiegeling van dat bijzondere karakter.’ Bas Bloem, hoofd Radboudumc Expertisecentrum voor Parkinson & Bewegingsstoornissen
Hoe dit is gemaakt Gemaakt met AI Geluiden of visuele elementen zijn aangepast of volledig gegenereerd
Vereniging voor aangepast sporten ISV Gouda en Omstrekenricht zich op mensen met een lichamelijke of licht verstandelijke beperking die bij ons aangepast kunnen sporten. Wij zijn een enthousiaste vereniging waarin naast sporters ook veel vrijwilligers een bijdrage leveren.
Lorem ipsum sit dolor quaque repellum dicet, Laat er pijn zelf zijn, en laat het gezegd worden dat het afstoot
Zelfs na vijfhonderd jaar weet Leonardo da Vinci (1452-1519), kunstenaar, uitvinder en renaissance mens bij uitstek, ons nog steeds te boeien en voor raadsels te stellen. Deze indrukwekkende verzameling aantekeningen, schetsen en tekeningen zal de lezer nog dichter bij de geest van de maker ervan brengen.
‘Hij die zijn meester niet overtreft is een armzalige leerling’
Leonardo da Vinci (1452-1519) wordt beschouwd als een renaissance mens bij uitstek. Schilder, tekenaar, uitvinder, theoreticus en leraar: de bijdragen die deze grote geest heeft geleverd aan de beeldende kunsten, literatuur, wetenschap en technologie zijn ontzagwekkend.
Tijdens zijn leven hield Leonardo tal van aantekenboeken bij. Het precieze aantal blijft onbekend, omdat de bladen pas honderden jaren na zijn dood weer boven water kwamen en in modern Italiaans, Frans, Duits en Engels werden uitgegeven. Het werk dat ons nu bekend is bevat echter meer dan 7000 pagina’s met aantekeningen en schetsen. De oorspronkelijke bladen zijn verzameld in manuscripten of codici en zijn voor het merendeel ondergebracht in Europese collecties.
Leonardo noemde zijn notitieboeken ‘een ordeloze verzameling, genomen uit vele bladen die ik hier heb gekopieerd in de hoop ze later op orde te brengen, elk op zijn plaats volgens het behandelde onderwerp.’ Hij stierf voor hij deze taak kon volbrengen en liet het werk over aan volgende generaties geleerden en vertalers. Een kolossale opdracht. De enorme reikwijdte aan onderwerpen en de gedetailleerde illustraties getuigen van een onverzadigbare geest met een buitengewoon vermogen tot observatie en deductie. Kenmerkend is een zekere mate van chaos of verwarring, omdat veel teksten in het oorspronkelijke manuscript van rechts naar links waren geschreven, in een vreemd dialect of met cryptische afkortingen. Wat echter doorklinkt, in een ware symfonie van woorden en beelden, zijn de talloze verfijnde studies van architectuur, menselijke anatomie, schilderkunst en tekenkunst, mechanische uitvindingen, plantkunde, vliegtuigbouw, landkaarten en nog veel meer.
Uit het bijzonder mooie geïllustreerde boek ‘Leonardo da Vinci Notities’
Dat is wat de echtgenote van een man met de ziekte van Parkinson al jaren zegt en misschien klopt dat ook.
Ze is vitaal. Ze is betrokken. Ze staat naast haar man. Samen verhuisden ze vol goede moed naar een prachtige woning met mogelijkheden voor Volledig Pakket Thuis (VPT). Een keuze waar ze nog steeds volledig achter staan.
Maar tijdens ons laatste gesprek ontstond er ruimte voor een ander verhaal. Want hoe gaat het écht met haar?
De medische opvolging rondom haar man is goed. Zorgverleners zijn betrokken, vriendelijk en denken mee. Maar na zoveel jaren ziekte, en met steeds minder medische mogelijkheden, zijn er soms geen nieuwe oplossingen meer.
En dan kan een medisch gesprek soms leeg voelen. Terwijl het dagelijks leven gewoon doorgaat.
De nachten waarin zij haar man steeds naar het toilet begeleidt.
De momenten waarop ze even alleen de deur uitgaat om nieuwe schoenen te kopen, maar tijdens het winkelen vooral bezig is met de vraag of het thuis wel goed gaat.
De zorg die zo vanzelfsprekend is geworden dat je bijna niet meer stilstaat bij hoeveel het eigenlijk vraagt.
Misschien is het niet één groot moment waardoor zij niet meer oplaadt. Misschien zijn het juist al die kleine momenten, dag na dag, nacht na nacht.
Als casemanager Parkinson vind ik het daarom zo belangrijk om niet alleen te vragen: 𝗛𝗼𝗲 𝗴𝗮𝗮𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝗺𝗲𝘁 𝘂?
Maar ook om de tijd te nemen voor de vraag: 𝗘𝗻 𝗵𝗼𝗲 𝗴𝗮𝗮𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝗲𝗰𝗵𝘁 𝗺𝗲𝘁 𝘂?
Want de partner is niet alleen degene die meegaat naar de afspraak. Niet alleen degene die helpt. Niet alleen degene die zegt dat het goed gaat.
𝗗𝗲 𝗽𝗮𝗿𝘁𝗻𝗲𝗿 𝗹𝗲𝗲𝗳𝘁 𝗼𝗼𝗸 𝗺𝗲𝘁 𝗣𝗮𝗿𝗸𝗶𝗻𝘀𝗼𝗻
En soms begint goede zorg bij het herkennen van wat iemand zelf nog niet hardop zegt
‘Energie komt voort uit gebrek of overvloed; het is het kind van de fysieke beweging, het kleinkind van de geestelijke beweging, en de moeder en oorsprong van de zwaartekracht‘.
‘Wetenschap is de observatie van wat mogelijk is, in heden of het verleden. Vooruitziendheid is de kennis van wat zou kunnen gebeuren, hoewel slechts langzaam’.
Verkeersgeluid in deze studie verwijst naar de langdurige geluidsblootstelling van auto’s, vrachtwagens en andere voertuigen. Sørensen en collega’s beschrijven een nieuw artikel in JAMA Neurology of jarenlang leven in lawaaieriger omgevingen samenhangt met een hoger risico op het ontwikkelen van de ziekte van Parkinson.
Belangrijke punten: – Langdurige blootstelling aan verkeersgeluid in woningen ging gepaard met een bescheiden toename van het risico op de ziekte van Parkinson, zelfs na rekening te houden met luchtvervuiling, groene ruimtes en sociaaleconomische factoren. – Huizen met een rustigere kant, wat betekent dat één kant van de woning beschermd was tegen verkeersgeluid, leken een lager risico op Parkinson te hebben dan huizen die aan alle kanten aan geluid worden blootgesteld. – De bevindingen suggereren dat chronisch omgevingsgeluid zich kan voegen bij de groeiende lijst van mogelijk aanpasbare milieufactoren die bijdragen aan de ziekte van Parkinson, hoewel de studie oorzaak en gevolg niet bewijst.
Mijn mening: Dit is weer een fascinerende herinnering dat de ziekte van Parkinson waarschijnlijk door veel meer wordt gevormd dan alleen genetica. We hebben jaren besteed aan het focussen op pesticiden, oplosmiddelen, luchtvervuiling en hoofdtrauma.
Nu verdient omgevingsgeluid zorgvuldige aandacht. Het hier gerapporteerde effect is bescheiden, maar wanneer miljoenen mensen over tientallen jaren worden blootgesteld, kan zelfs een kleine toename van het risico van belang zijn. Het concept van het creëren van rustigere woonruimtes is bijzonder intrigerend omdat het iets vertegenwoordigt wat gemeenschappen en stedenbouwkundigen mogelijk kunnen verbeteren.
We moeten niet in paniek raken, en we moeten zeker niet concluderen dat straatgeluid de ziekte van Parkinson veroorzaakt. In plaats daarvan moeten we deze studie zien als een belangrijk onderdeel van de ‘exposome puzzle’ die replicatie en diepgaand onderzoek verdient.
Hier zijn 5 punten die bij mij aansloegen: 1- Het risico op de ziekte van Parkinson wordt beïnvloed door veel omgevingsblootstellingen die zich gedurende een leven opstapelen. 2- Geluid kan de hersenen beïnvloeden door chronische stress, ontstekingen en verstoorde slaap; Alle banen die al betrokken zijn bij neurodegeneratie. 3- Een rustigere kant van een huis kan beschermend zijn, omdat het ons eraan herinnert dat de manier waarop we buurten ontwerpen de hersengezondheid op de lange termijn kan beïnvloeden. 4- Deze studie bewijst niet dat verkeersgeluid de ziekte van Parkinson veroorzaakt, maar biedt wel een overtuigende reden om de relatie verder te onderzoeken. 5- Preventie van hersenziekten zal waarschijnlijk vereisen dat meerdere omgevingsrisico’s gelijktijdig worden verminderd in plaats van naar één enkele oorzaak te zoeken.
Wilt u ons helpen deze website en blogs in de lucht te houden?
Doneer dan hieronder, zodat wij de informatieve website Parkinson(isme) en Verkeersdeelnemer en blogs in de lucht kunnen houden. Hetresterende bedrag wat overblijft komt ten goede van ParkinsonNL, de fondsenwerver voor fundamenteel onderzoek naar de ziekte van Parkinson.
Zo helpt u twee vliegen in één klap!
‘Parkinson stoppen begint nu. Met baanbrekend wetenschappelijk onderzoek en innovaties. Zodat ieder mens zo goed mogelijk kan leven. Uiteindelijk gaan we voor een wereld zonder parkinson. Daar staan wij voor als ParkinsonNL.’
Autorijden en Parkinson(isme) 
Plaats een reactie