Een AUTO-biografie, maar ook de impact van parkinson op het rijgedragHans van Geluk Het boek is te koop bij Uitgeverij Abessijn
Een boek over een geweldig doorzettingsvermogen, een onvertogen enthousiasme en niet te temmen positiviteit en een flinke portie sociale intelligentie. De verhalen zijn informatief, bijvoorbeeld over de impact van parkinson op het rijgedrag, en hoe een instantie als het CBR daarmee omgaat. Alvin van Geluk, broer van Hans
“In dit boek laat Hans zien hoeveel veerkracht er schuilt in blijven doorgaan, opnieuw beginnen en telkens weer iets positiefs weten te vinden. Zijn openheid en aanstekelijke positiviteit dragen bij aan meer begrip en herkenning voor iedereen die met parkinson te maken heeft.” Adse Jelles, directeur-bestuurder ParkinsonNederland
‘Ik heb dit boek met ongelooflijk veel plezier gelezen! Ik was al enkele jaren eerder in contact gekomen met de auteur, Hans van Geluk (zijn naam zegt eigenlijk al heel erg veel!), en heb hem in die tijd leren kennen als een ongelooflijk prettig mens, met een onverwoestbaar optimisme en een hele gezonde dosis humor. Dit boek is een perfecte weerspiegeling van dat bijzondere karakter.’ Bas Bloem, hoofd Radboudumc Expertisecentrum voor Parkinson & Bewegingsstoornissen
Hoe dit is gemaakt Gemaakt met AI Geluiden of visuele elementen zijn aangepast of volledig gegenereerd
Vereniging voor aangepast sporten ISV Gouda en Omstrekenricht zich op mensen met een lichamelijke of licht verstandelijke beperking die bij ons aangepast kunnen sporten. Wij zijn een enthousiaste vereniging waarin naast sporters ook veel vrijwilligers een bijdrage leveren.
Lorem ipsum sit dolor quaque repellum dicet, Laat er pijn zelf zijn, en laat het gezegd worden dat het afstoot
Zelfs na vijfhonderd jaar weet Leonardo da Vinci (1452-1519), kunstenaar, uitvinder en renaissance mens bij uitstek, ons nog steeds te boeien en voor raadsels te stellen. Deze indrukwekkende verzameling aantekeningen, schetsen en tekeningen zal de lezer nog dichter bij de geest van de maker ervan brengen.
‘Hij die zijn meester niet overtreft is een armzalige leerling’
Leonardo da Vinci (1452-1519) wordt beschouwd als een renaissance mens bij uitstek. Schilder, tekenaar, uitvinder, theoreticus en leraar: de bijdragen die deze grote geest heeft geleverd aan de beeldende kunsten, literatuur, wetenschap en technologie zijn ontzagwekkend.
Tijdens zijn leven hield Leonardo tal van aantekenboeken bij. Het precieze aantal blijft onbekend, omdat de bladen pas honderden jaren na zijn dood weer boven water kwamen en in modern Italiaans, Frans, Duits en Engels werden uitgegeven. Het werk dat ons nu bekend is bevat echter meer dan 7000 pagina’s met aantekeningen en schetsen. De oorspronkelijke bladen zijn verzameld in manuscripten of codici en zijn voor het merendeel ondergebracht in Europese collecties.
Leonardo noemde zijn notitieboeken ‘een ordeloze verzameling, genomen uit vele bladen die ik hier heb gekopieerd in de hoop ze later op orde te brengen, elk op zijn plaats volgens het behandelde onderwerp.’ Hij stierf voor hij deze taak kon volbrengen en liet het werk over aan volgende generaties geleerden en vertalers. Een kolossale opdracht. De enorme reikwijdte aan onderwerpen en de gedetailleerde illustraties getuigen van een onverzadigbare geest met een buitengewoon vermogen tot observatie en deductie. Kenmerkend is een zekere mate van chaos of verwarring, omdat veel teksten in het oorspronkelijke manuscript van rechts naar links waren geschreven, in een vreemd dialect of met cryptische afkortingen. Wat echter doorklinkt, in een ware symfonie van woorden en beelden, zijn de talloze verfijnde studies van architectuur, menselijke anatomie, schilderkunst en tekenkunst, mechanische uitvindingen, plantkunde, vliegtuigbouw, landkaarten en nog veel meer.
Uit het bijzonder mooie geïllustreerde boek ‘Leonardo da Vinci Notities’
Onder redactie van H Anna Suh
Uitgelicht:Steeds meer jonge mensen krijgen, net als ik, al jong de diagnose Parkinson
Als je dat overkomt voor je vijftigste levensjaar, wordt dat Young-onset Parkinson Disease (YOPD) genoemd. De oorzaken van het ontstaan op jonge leeftijd zijn nog niet bekend, maar dat de impact op deze groep jonge mensen -die nog volop in het leven staat- heel groot is, wordt steeds meer duidelijk.
Passende behandeling, begeleiding en indien mogelijk vroege opsporing of op termijn zelfs genezing, zijn het doel aan de horizon. Het is dan ook van groot belang dat wetenschappelijke kennis toeneemt over de ‘echte’ oorzaken, hiervoor is onderzoek nodig! Naast kennis en wetenschap, is het ook helpend als er meer bekendheid komt over deze ziekte bij (steeds meer) jonge mensen.
Lange tijd kwam Parkinson voornamelijk als chronische ziekte voor op oudere leeftijd. Ik heb afgelopen 2 jaar ervaren dat de omgeving, bij gebrek aan kennis, reageert vanuit het schrikbeeld dat men heeft over deze ziekte bij ouderen. Dit leidt soms tot onnodige stigmatisering, sociale uitsluiting of onnodig zielig vinden.
Parkinson blijkt uiteenlopende gezichten te hebben Tip: Een vraag als “wat betekent dit voor jou?” kan veel misverstanden wegnemen. En nee, de antwoorden zijn zeker niet altijd fijn, leuk of gezellig om te horen. Maar ik kan er inmiddels ook bij vertellen dat dat er veel mogelijk is met een team van deskundigen om me heen. En niet te vergeten de mensen in mijn leven die in mij blijven geloven om wie ik ben.
Het (leren) leven met deze ziekte én het verbonden voelen met andere veerkrachtige mensen die hetzelfde lot ervaren, moedigt mij aan om in beweging te komen.
Daarom ga ik 5 september – samen met mijn broer en twee vriendinnen – de Hike For Parkinson tocht (10 km) lopen in de Limburgse heuvels. Om geld in te zamelen voor meer onderzoek en (betere) behandeling van Young-Onset Parkinson Disease (YOPD). Wil jij dit steunen door te sponsoren? Dit is meer dan welkom!
En voor bekenden op deze socials die schrikken van mijn bericht: ik geef niet op, er zijn mooie doelen te stellen, geluksmomenten uit te vergroten en betekenis te ervaren. Ik geniet van mijn gezin, ik blijf in sportieve beweging en heb een grotere bullshitfilter ontwikkeld. Ik leef!
Juist als de dingen niet meer vanzelfsprekend zijn gaat de geluksverdubbelaar áán op alles wat kán.
Charlotte (45 jaar)
Toen de voordeur dichtviel
Peter heeft regelmatig last van zijn rug. Door de Parkinson loopt hij al wat voorovergebogen en daarnaast heeft hij ook scoliose. Die combinatie werkt niet bepaald mee. Soms zie ik hem echt zoeken naar een houding die nog een beetje prettig voelt.
Vandaag ging hij weer eens naar de manueel therapeut. Vroeger had hij daar veel baat bij gehad, dus hij wilde het opnieuw proberen.
De praktijk zit niet bepaald om de hoek, dus hij ging met de auto.
En eerlijk is eerlijk: autorijden is de afgelopen jaren ook een onderwerp geworden waar we bewuster mee omgaan. Een jaar geleden hebben we daarom al een andere auto gekocht. Ons oude C3’tje begon gewoon minder praktisch te worden.
Nu hebben we een auto met hoge instap, automaat en ongeveer vijfentwintig piepjes per kilometer.
Hij waarschuwt als je te hard rijdt. Als je over een streep gaat. Als je te dicht op iemand rijdt. Wanneer je je handen te lang van het stuur houdt. En waarschijnlijk ook als je verkeerd ademhaalt 😉.
Daarnaast zit er een achteruitrijcamera op, allerlei veiligheidssystemen en nog meer snufjes waarvan ik de helft niet begrijp. Maar goed, allemaal gunstig voor ons allebei.
En toch gebeurde er vanmorgen iets geks.
Nog voordat hij de straat uit was, had ik in mijn hoofd alweer allerlei scenario’s bedacht die waarschijnlijk nergens op sloegen.
Eigenlijk is daar ook niet direct een reden voor. Peter heeft zich ruim twee jaar geleden opnieuw laten keuren en kreeg toen zonder problemen een rijbewijs voor vijf jaar. Dat geeft vertrouwen. Bovendien ken ik hem goed genoeg om te weten dat hij zelf meestal heel eerlijk is over wat wel en niet meer verstandig is.
De langere ritten laat hij tegenwoordig aan mij over. Dat is eigenlijk vanzelf zo gegroeid. Voor een boodschap in het dorp of een kort ritje pakt hij nog gewoon de auto.
Toch merkte ik dat ik onrustig werd toen hij weg was. Ik keek een paar keer op de klok en luisterde steeds of ik iets hoorde.
Toen de voordeur weer open ging, voelde ik direct opluchting. Misschien overdreven, maar zo voelde het wel.
Parkinson gaat voor mij niet alleen over afspraken in het ziekenhuis, medicijnen of oefeningen. Het zit soms ook in dit soort kleine momenten. In zorgen die ineens opkomen, zonder dat daar direct een aanleiding voor is. Ik probeer dan weer terug te gaan naar de feiten. Naar wat ik weet. Naar het vertrouwen dat Peter zelf zijn grenzen goed kent.
Maar eerlijk gezegd vind ik dat niet altijd makkelijk.
Hewin, vrouw van Peter
‘Energie komt voort uit gebrek of overvloed; het is het kind van de fysieke beweging, het kleinkind van de geestelijke beweging, en de moeder en oorsprong van de zwaartekracht‘.
‘Wetenschap is de observatie van wat mogelijk is, in heden of het verleden. Vooruitziendheid is de kennis van wat zou kunnen gebeuren, hoewel slechts langzaam’.
Wilt u ons helpen deze website en blogs in de lucht te houden?
Doneer dan hieronder, zodat wij de informatieve website Parkinson(isme) en Verkeersdeelnemer en blogs in de lucht kunnen houden. Hetresterende bedrag wat overblijft komt ten goede van ParkinsonNL, de fondsenwerver voor fundamenteel onderzoek naar de ziekte van Parkinson.
Zo helpt u twee vliegen in één klap!
‘Parkinson stoppen begint nu. Met baanbrekend wetenschappelijk onderzoek en innovaties. Zodat ieder mens zo goed mogelijk kan leven. Uiteindelijk gaan we voor een wereld zonder parkinson. Daar staan wij voor als ParkinsonNL.’
Autorijden en Parkinson(isme) 
Plaats een reactie