Foto gegenereerd met Adobe AI(Parkinson(isme) en Verkeersdeelnemer)‘1 op de 22 mensen krijgt Parkinson in zijn leven’ Parkinson is dichterbij dan je denkt
Levodopa is het belangrijkste medicijn bij de behandeling van de ziekte van Parkinson. Maar bij een deel van de mensen met parkinson werkt het na een tijdje minder goed, en soms werkt het zelfs helemaal nooit.
In dit onderzoek bekijken we of mensen met parkinson met deze problemen geholpen zouden kunnen worden met behandeling met apomorfine. We vergelijken dit middel met levodopatabletten.
Let op: hoewel de naam anders doet vermoeden, is apomorfine geen opiaat en de werking ervan lijkt totaal niet op die van morfine. Het is een heel krachtig parkinsonmedicijn waar al veel jaren goede ervaring mee is.
𝗗𝗼𝗲 𝗺𝗲𝗲! Heeft u de ziekte van Parkinson en last van verminderd of onvoorspelbaar effect van levodopa? Dan komt u mogelijk in aanmerking voor het onderzoek. Door mee te doen aan onze onderzoeken helpt u ons om de ziekte van Parkinson beter te begrijpen en de behandelingen te verbeteren.
Via onderstaande link vindt u meer informatie over het onderzoek en hoe u zich kunt aanmelden.
Vereniging voor aangepast sporten ISV Gouda en Omstrekenricht zich op mensen met een lichamelijke of licht verstandelijke beperking die bij ons aangepast kunnen sporten. Wij zijn een enthousiaste vereniging waarin naast sporters ook veel vrijwilligers een bijdrage leveren.
Lorem ipsum sit dolor quaque repellum dicet, Laat er pijn zelf zijn, en laat het gezegd worden dat het afstoot
Zelfs na vijfhonderd jaar weet Leonardo da Vinci (1452-1519), kunstenaar, uitvinder en renaissance mens bij uitstek, ons nog steeds te boeien en voor raadsels te stellen. Deze indrukwekkende verzameling aantekeningen, schetsen en tekeningen zal de lezer nog dichter bij de geest van de maker ervan brengen.
‘Hij die zijn meester niet overtreft is een armzalige leerling’
Leonardo da Vinci (1452-1519) wordt beschouwd als een renaissance mens bij uitstek. Schilder, tekenaar, uitvinder, theoreticus en leraar: de bijdragen die deze grote geest heeft geleverd aan de beeldende kunsten, literatuur, wetenschap en technologie zijn ontzagwekkend.
Tijdens zijn leven hield Leonardo tal van aantekenboeken bij. Het precieze aantal blijft onbekend, omdat de bladen pas honderden jaren na zijn dood weer boven water kwamen en in modern Italiaans, Frans, Duits en Engels werden uitgegeven. Het werk dat ons nu bekend is bevat echter meer dan 7000 pagina’s met aantekeningen en schetsen. De oorspronkelijke bladen zijn verzameld in manuscripten of codici en zijn voor het merendeel ondergebracht in Europese collecties.
Leonardo noemde zijn notitieboeken ‘een ordeloze verzameling, genomen uit vele bladen die ik hier heb gekopieerd in de hoop ze later op orde te brengen, elk op zijn plaats volgens het behandelde onderwerp.’ Hij stierf voor hij deze taak kon volbrengen en liet het werk over aan volgende generaties geleerden en vertalers. Een kolossale opdracht. De enorme reikwijdte aan onderwerpen en de gedetailleerde illustraties getuigen van een onverzadigbare geest met een buitengewoon vermogen tot observatie en deductie. Kenmerkend is een zekere mate van chaos of verwarring, omdat veel teksten in het oorspronkelijke manuscript van rechts naar links waren geschreven, in een vreemd dialect of met cryptische afkortingen. Wat echter doorklinkt, in een ware symfonie van woorden en beelden, zijn de talloze verfijnde studies van architectuur, menselijke anatomie, schilderkunst en tekenkunst, mechanische uitvindingen, plantkunde, vliegtuigbouw, landkaarten en nog veel meer.
Uit het bijzonder mooie geïllustreerde boek ‘Leonardo da Vinci Notities’
Onder redactie van H Anna Suh
Uitgelicht: Is het promoten van de fietshelm een reden dat kinderen niet meer willen fietsen?
Een recent onderzoek toont een lage score op verbeteringen in de waargenomen fietsveiligheid voor Nederlandse kinderen. Waarom dit al onze alarmbellen zou doen rinkelen🚨:
Een recente kaart vanShimano ’s State of the Nation-studie laat zien dat Nederland zeer laag scoort in het percentage mensen dat vindt dat het veiliger is geworden voor kinderen om in hun eigen buurt te fietsen. 46% van de Nederlandse respondenten is het (sterk) oneens met deze uitspraak. En ja, Nederland heeft al een hoge standaard, maar toch: elke dag zijn 17 kinderen betrokken bij auto-ongelukken!
Dit is belangrijk, omdat waargenomen veiligheid geen nevenkwestie is. Uit veel sociaalwetenschappelijke studies weten we dat zo’n perceptie gedrag beïnvloedt. Vooral wat kinderen (niet) mogen doen.
Dus, wat is er de afgelopen jaren veranderd dat dit kan verklaren?
❌ Kinderen verloren niet plotseling hun fietsvaardigheden ❌ De infrastructuur is niet plotseling achteruitgegaan ❌ Fietstypes werden niet ineens gevaarlijker
Wat WEL veranderde:
🚗 Het autoverkeer bleef groeien—auto’s werden groter, zwaarder en dominanter. Experts en de nationale overheid intensiveerden hun helmpromotie, specifiek gericht op kinderen en hun ouders.
En daarmee kwam een op angst gebaseerd narratief. Dus, wat zeggen we tegen kinderen en ouders:
❗ Fietsen is gevaarlijk. ❗ Je bent kwetsbaar. ❗ Je moet jezelf beschermen.
Dit wordt vaak gepresenteerd als “veiligheidseducatie.” Er is een lange geschiedenis van zulke campagnes. Vaak gerund door Veilig Verkeer Nederland en — niet verrassend — vaak gefinancierd door de auto- en olie-industrie. Maar functioneel is het angstzaaiend.
Waarom dit averechts zou kunnen werken
Wanneer overheden, experts en scholen gevaar herhaaldelijk als een natuurlijk fenomeen benadrukken — voelen vooral ouders en kinderen zich niet “beter beschermd.” Ze voelen zich minder veilig.
En dat alleen al is genoeg om echte schade aan te richten. Het leidt tot:
📉 Minder fietsen 📉 Minder onafhankelijke mobiliteit 📉 minder kinderen zichtbaar in het verkeer
Wat dan leidt tot: 📈 Meer auto-afhankelijkheid 📈 Meer auto-aanwezigheid 📈 Meer echt gevaar
Dat is een zichzelf versterkende cirkel: angst → minder fietsen → meer auto’s → meer gevaar → meer angst.
We zien deze lus mogelijk in real time beginnen.
Meer dan 80% van de Nederlandse verkeersdoden betreft gemotoriseerde voertuigen, maar de verantwoordelijkheid wordt steeds vaker verschoven naar kinderen—wat ze dragen, hoe ze zich gedragen, hoe goed ze zichzelf “beschermen.”
Om duidelijk te zijn. Dit is geen argument tegen helmen. Het is een kritiek op het gebruik van helmen als centraal verhaal van verkeersveiligheid, terwijl het moeilijkere gesprek over auto’s, snelheid en straatontwerp wordt vermeden.
Daarom verminderen helmen het verkeersgevaar niet. Ze normaliseren het.
Als we echt geven om de veiligheid van kinderen, moeten we stoppen met hen te vertellen dat de straat standaard vijandig is—en systemen gaan ontwerpen waar hun aanwezigheid normaal, verwacht en beschermd is.
Creëren we een veiligheidsprobleem door hoe we over veiligheid praten? En zo ja—zijn we bereid het verhaal te veranderen?
‘Energie komt voort uit gebrek of overvloed; het is het kind van de fysieke beweging, het kleinkind van de geestelijke beweging, en de moeder en oorsprong van de zwaartekracht‘.
‘Wetenschap is de observatie van wat mogelijk is, in heden of het verleden. Vooruitziendheid is de kennis van wat zou kunnen gebeuren, hoewel slechts langzaam’.
Wilt u ons helpen deze website en blogs in de lucht te houden?
Doneer dan hieronder, zodat wij de informatieve website Parkinson(isme) en Verkeersdeelnemer en blogs in de lucht kunnen houden. Hetresterende bedrag wat overblijft komt ten goede van ParkinsonNL, de fondsenwerver voor fundamenteel onderzoek naar de ziekte van Parkinson.
Zo helpt u twee vliegen in één klap!
‘Parkinson stoppen begint nu. Met baanbrekend wetenschappelijk onderzoek en innovaties. Zodat ieder mens zo goed mogelijk kan leven. Uiteindelijk gaan we voor een wereld zonder parkinson. Daar staan wij voor als ParkinsonNL.’
Gepubliceerd door Parkinson(isme) en Verkeersdeelnemer
PARKINSON(ISME) EN VERKEERSDEELNEMER
Voorwoord
Sinds april 2019 heb ik de diagnose Parkinson en moest mijn werkzaamheden als rijinstructeur, rijangstcoach en handels agent staken. Hierop heb ik besloten om mijn skills in te zetten als vrijwilliger voor de Parkinson Vereniging. Dit met doel om mijn mede Parkinsonians te kunnen ondersteunen met advies in onder andere Parkinson(isme) en Verkeersdeelnemer. Met meer dan 35 jaar ervaring als Rij instructeur, Faalangstdeskundige, Rijangst coach, Verkeersdocent en Inzicht in het karakter van mensen, Menskunde, Psychologie, Savoir-vivre (vermogen om sociaal met anderen om te kunnen gaan en zich maatschappelijk gepast en welgemanierd te gedragen) en Wereldkennis kan ik u ondersteunen.
Door mijn expertise ben ik uitstekend in staat om het beste in mensen naar boven te halen. Heeft u een vraag schroom dan niet om deze via de website of per mail aan mij te stellen.
Deze website is een verlengstuk voor de website van de Parkinson Vereniging.
Als geen ander weet u wat de ziekte Parkinson met u en uw naasten doet. Het kan u op diverse manieren belemmeren om deel te nemen aan het verkeer. Zowel als voetganger (met stok, rollator), fietser (twee of driewielig), scootmobiel, invalide voertuig en automobilist kan het zeer complex worden als er op enige wijze angsten bij gaan ontstaan.
De opzet van deze website is zo dat ik u van alle soorten angsten bij het autorijden iets mee wil geven. Maar dit is uiteraard ook toepasbaar op andere weggebruikers zoals voetganger (freezen) en fietser (balans) in de breedste zin van het woord.
Dit is niet alleen voor u van toepassing, maar ook voor diegene die met u mee is.
Ik wens u nog veel veilige kilometers toe en hoop dat u iets aan mijn adviezen heeft.
Vriendelijke groet,
Hans van Geluk
Parkinson(isme) en Verkeersdeelnemer
Bekijk meer berichten
Autorijden en Parkinson(isme) 