Tijdens mijn interview afgelopen woensdag bij De Rode Draad op NPO Radio 1 heb ik me onbedoeld versproken toen ik zei dat appels worden schoon gespoten met glyfosaat. Ik vind het belangrijk om in het openbaar te benoemen dat dit onjuist is en ik bied hiervoor mijn excuses aan.
Ik begrijp dat deze verspreking tot verwarring heeft geleid en mogelijk het belangrijke, maatschappelijke debat heeft vertroebeld. Dat is niet mijn bedoeling geweest. Het is mijn verantwoordelijkheid als wetenschapper om zorgvuldig en feitelijk juist te communiceren.
In overleg met de redactie hebben ze dat deel van het interview inmiddels offline gehaald. Daar ben ik ze dankbaar voor, want het laatste dat ik wil is dat er onjuiste informatie wordt gedeeld.
Zoals ik de afgelopen jaren steeds heb gezegd is er op basis van de huidige wetenschappelijke kennis geen enkele reden om terughoudend te zijn met de consumptie van groente en fruit van Nederlandse bodem.
Uiteraard blijf ik me ook na vandaag onverminderd inzetten om mijn kennis over Parkinson met zoveel mogelijk mensen te delen. Zodat we samen blijven werken aan het voorkomen van de ziekte én aan het ontwikkelen van nieuwe behandelingen gericht op het verminderen van de symptomen. Onderdeel daarvan is voor mij ook het samenwerken met de land- en tuinbouwsector aan het zoveel als mogelijk terugdringen van de bestrijdingsmiddelen die nog wel worden gebruikt. Ik weet dat de sector daar zelf hard mee bezig is, en daar heb ik waardering voor.
De onderliggende boodschap in mijn interview blijft onverminderd overeind: de onzekerheid over de schadelijkheid van bestrijdingsmiddelen voor het zenuwstelsel is niet goed, vooral daar waar het gaat over de combinatie van verschillende middelen. De tekortkomingen van het bestaande toetsingskader hiervoor wordt breed erkend in de wetenschap en door regulerende instanties.
Dus hopelijk kunnen we de discussie over de transitie naar niet-chemische landbouw als samenleving blijven voeren, op basis van feitelijk juiste informatie.
Vanmorgen had ik de eer om voorzitter te zijn en te spreken bij de lancering van de Exposome Alliance in het Europees Parlement — een initiatief dat ik samen met Europarlementariër Christophe Clergeau en vele inspirerende collega’s, Europarlementariërs, commissarissen en NGO’s heb helpen opbouwen.
Ons gezamenlijke doel is om een betrouwbare en duurzame science -naar-beleidskoppeling in het Europees Parlement te creëren op het gebied van exposome en gezondheid, waarbij we kritieke uitdagingen aanpakken zoals kindergezondheid, gezonde steden, veilige chemicaliën, klimaatverandering, arbeidsgezondheid en klinische zorg.
Deze alliantie komt in een tijd waarin er steeds meer erkenning is dat 80–90% van het ziekterisico wordt bepaald door waar en hoe we leven en werken. Veel van dit risico is daarom te voorkomen — wat een enorme kans biedt om de gezondheid van burgers te verbeteren en de toekomst van Europa te versterken.
Samen hebben we drie concrete prioriteiten uiteengezet: • Een Exposome-missie • Een Europese exposome dataruimte • Een preventieplan om gezondheid en preventie centraal te stellen in het EU-beleid
Via de Exposome Alliance zullen we actief samenwerken met het Europees Parlement en de Commissie om deze visie om te zetten in actie. Het was werkelijk inspirerend om wetenschappers, NGO’s en beleidsmakers verenigd te zien rond een gedeelde visie, een gedeelde verantwoordelijkheid en een toewijding om te handelen.
Titiano Vecellio, Pieve di Cadore 1488/90, Venetië 1576. Venus van Urbino 1538, olieverf op doek 119×165. Florence Office Gallery – Urbino’s Venus is een van Titiaans beroemdste werken en toont een emblematische figuur van een jonge bruid die zich aankleedt om deel te nemen aan de viering van het ritueel dat in Venetië bekendstaat als “il toccamano”. Het was een huiselijke en niet-kerkelijke ceremonie waarbij jonge aanstaande vrouwen, door de hand van de bruidegom aan te raken, hun toestemming voor het huwelijk gaven. Titiano neemt de impuls om een verleidelijke Venus te schilderen naar aanleiding van een iconografie die is ontstaan in de Eerste Renaissance en is geïnspireerd door de oude figuratie van de “Venus pudica”. Het meisje, naakt liggend op een bed van spreien, kijkt de toeschouwer aan met verleidelijke en zachte ogen, terwijl ze met haar linkerhand de pub verbergt en in haar rechterhand een boeket rozen vasthoudt, symbool van de Godin en van plezier en volharding in de liefde. Aan het voeteneind van het bed roept de slapende hond om huwelijkse trouw. De achtergrond toont een verfijnde omgeving, eigen aan een rijk patriottisch huis uit Venetië van de Vijf Eeuwen. Twee polsbandjes zijn in de problemen: de ene probeert stiekem in de prullenbak te sluipen waaruit ze net de weelderige gouden en blauwe trouwjurk heeft gehaald, zichtbaar op de schouder van de andere polsband die op de rechtervoet staat. Op de vensterbank is de pot met mirte, een plant die traditioneel in verband wordt gebracht met Venus, een verdere verwijzing naar de volharding in de liefde die nog steeds de hond aan het voeteneind van het bed streelt. Op dit doek bevestigt Titiano zijn buitengewone talent om intensiteit en karakter aan personages te geven, evenals een ongeëvenaarde kennis om de zachtheid van de incarnaties en de kwaliteit van de materialen terug te geven. Zoals een brief uit 1538 getuigt, werd het schilderij van de “naakte vrouw” door Guidobaldo II della Rovere rechtstreeks van Titiano gekocht; het doek arriveerde vervolgens in 1631 in Florence met de erfenis van Vittoria della Rovere, laatste van het Huis en echtgenote van de Groothertog van Toscane, Ferdinando II de’ Medici. Lange tijd werd het tentoongesteld in de Tribune van Officieren naast de Venere de’ Medici, waarschijnlijk in een gewenste vergelijking tussen de twee opvallende schoonheden, het klassieke en ideale van het antieke beeld en het moderne en vleselijke geschilderd door Titiaan. Bron: Fragmenten
Uitgelicht:Vandaag onthullen we de trailer van onze DocHuis-documentaire Lek?
De film laat zien hoe bestrijdingsmiddelen uit ‘gesloten’ Westlandse kassen tóch in het milieu belanden, en onderzoekt de mogelijke link met parkinson bij omwonenden en tuinders.
Kassen worden door de Europese Unie officieel beschouwd als gesloten systemen.
Toch plaatsen organisaties als de Natuur en Milieufederatie Zuid-Holland en Pesticide Action Network (PAN) Europe hier grote vraagtekens bij. Zij pleiten dat voor de glastuinbouw dezelfde regels gaan gelden als voor de open teelt. In oppervlakte- en regenwatermonsters die zij namen in de omgeving van Westlandse kassen werden 62 verschillende residuen van bestrijdingsmiddelen aangetroffen. Volgens deze organisaties zijn kassen in de praktijk dus niet gesloten en belanden bestrijdingsmiddelen alsnog in het milieu, en daarmee ook bij omwonenden.
Ook het waterschap, Hoogheemraadschap van Delfland, meet jaarlijks de waterkwaliteit in de glastuinbouwgebieden van het Westland. Hun resultaten tonen aan dat de waterkwaliteit structureel onder de norm ligt: er worden veel bestrijdingsmiddelen aangetroffen. 22 procent van de gevonden stoffen zijn zelfs verboden middelen.
Tegelijkertijd klinkt de roep van mensen in het Westland die vermoeden dat hun parkinson het gevolg is van langdurige blootstelling aan bestrijdingsmiddelen steeds luider. Oud-tuinder Hans, omwonende als Janneke, deelnemers aan het parkinson boksen en fysiotherapeut Leon – die opvallend veel mensen met parkinson behandelt – zijn er van overtuigd dat er een verband moet zijn.
Omdat de latentietijd van parkinson gemiddeld zo’n tien jaar bedraagt, gaat het bij huidige patiënten mogelijk vaak om middelen die inmiddels verboden zijn. Dat betekent echter niet dat de bestrijdingsmiddelen die vandaag worden gebruikt veilig zijn. Volgens het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu worden de huidige middelen die nu op de markt zijn door het Ctgb, College voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden niet getest op langdurige blootstelling, de gecombineerde effecten van verschillende middelen of op risico’s voor neurodegeneratieve ziekten zoals parkinson.
Deze productie is gemaakt in het kader van DocLokaal. De documentaire wordt 7 maart uitgezonden bij Omroep West en is vanaf 8 maart ook online terug te kijken.
Deze regel is wijs voor een goede gezondheid: eet alleen als je wilt en geniet van voedsel. Kauw grondig opdat het je goed doet. Kook het goed, eerlijk en zonder kruiden. Hij die medicijnen slikt doet daar slecht aan
Deze ochtend werd het wetsvoorstel van Ecolo-Groen om PFAS-pesticiden te verbieden weggestemd in de Belgische kamer. Dit soort politiek maakt me kwaad.
Waarom?
Omdat niemand in de commissie leefmilieu twijfelt aan de terechte bezorgdheden rond de impact op ons drinkwater en onze gezondheid. Toch wordt alles weer op de lange baan geschoven. Het is nodig om PFAS-pesticiden zo snel mogelijk te verbieden, liever gisteren dan morgen. Om onze gezondheid te beschermen, en om ons drinkwater zuiver en betaalbaar te houden.
Dit wetsvoorstel gaat voornamelijk over het stofje TFA (trifluorazijnzuur), een ultra-korte-keten PFAS. Net als andere PFAS TFA zo goed als onafbreekbaar en zeer moeilijk uit drinkwater te verwijderen. Vervuiling die vandaag op akkers terechtkomt zal na vele jaren nog steeds ons drinkwater vervuilen. Wetenschappelijk bewijs zette een procedure in gang om TFA te erkennen als schadelijk voor de voortplanting (categorie 1B). Via verschillende bronnen komt het in ons milieu terecht, via industrie maar ook via PFAS-pesticiden.
De Deense TriFluPest studie toonde het verband aan tussen gebruik van PFAS-pesticiden en vervuiling van drinkwaterbronnen met TFA, waarop Denemarken het gebruik ervan prompt verbood. De Vlaamse Milieumaatschappij toonde dat meer dan de helft van geteste Vlaamse oppervlaktewaters te veel TFA bevat. En deze verhoogde concentraties vertonen een duidelijke link met landbouwgebieden waar PFAS-pesticiden worden gebruikt.
In 2025 kwam in Vlaanderen te veel TFA uit 18% van de geteste drinkwaterkranen. Dat is als men rekening houdt met de norm die vooropgesteld wordt in de aangepaste Europese kaderrichtlijn Water, de norm die nu al toegepast wordt in Nederland, Brussel en Wallonië. In Vlaanderen wordt een veel hogere norm gehanteerd, omdat er geen rekening gehouden wordt met cumulatieve toxiciteit van verschillende PFAS moleculen. Verschillende normen in één land is op zich al absurd. Ook de impact op drinkwaterprijs is enorm. De Europese Commissie berekende dat enkel TFA de kosten voor de zuivering van drinkwater al drastisch zou verhogen: voor alle lidstaten samen zou dit een rekening van €14 à 15 miljard per jaar betekenen.
De argumentatie van de meerderheidspartijen (NVA, Vooruit, CD&V, MR, LE) om dit voorstel weg te stemmen liep bovendien helemaal scheef. Bij toelichting gaven ze aan liever te willen wachten. Wachten op initiatief vanuit Europa. Terwijl een ban op PFAS-pesticiden niet is opgenomen in de herziening van REACH. Wachten op een initiatief van minister Crucke, die zich focust op PFAS in consumentenproducten en niet op PFAS-pesticiden. Verwijzend naar de moeilijkheid om dit als lidstaat zelf te verbieden. Terwijl de pesticidenrichtlijn lidstaten uitdrukkelijk die optie geeft en andere lidstaten zoals Denemarken begin dit jaar al een verbod invoerden.
We hebben niet de luxe om nog jaren te wachten. Onze gezondheid is te belangrijk.
“Atropec: A Symphony of Awareness and Change“
Atropec is more than just music; it’s a ‘movement’. We are dedicated to investigating the causes of diseases like #Parkinson’s Disease, #Alzheimer, and #Cancer, which are significantly impacted by our environment, #pesticides, and #PFAS. Our songs, like “The Fall of the Light,” which is also what the Rock Opera was written and made about, reflect the urgency of our mission.
The Rock Opera ‘The Fall of the Light’ discusses the possible causes of Parkinson’s disease and other conditions such as Alzheimer’s and cancer. This is due to the use of pesticides, PFAS, and other toxic substances.
It has to stop!
Introduction: In the silence before the dawn, Atropec’s music breathes life into shadows, illuminating the pressing issues of our time. Our AI symphonic gothic rock band channels emotions of sadness, anger, and anxiety into a powerful message for #GenZ and #GenAlpha.
The Mission: Atropec is more than just music; it’s a ‘movement’. We are dedicated to investigating the causes of diseases like #Parkinson’s Disease, #Alzheimer, and #Cancer, which are significantly impacted by our environment, #pesticides, and #PFAS. Our songs, like “The Fall of the Light,” which is also what the Rock Opera was written and made about, reflect the urgency of our mission.
The Impact: Through our music, we aim to raise awareness and inspire action. The stars may be born from our flame, but it’s up to us to ensure the #World spins in a healthier direction. Join us in our fight to eliminate toxins like #Glyphosate and #Roundup and promote #biological food for the health of Mother Earth.
Conclusion: Atropec invites you to dance inside the glow of change. Together, we can make a difference for our generation and those to come. Let’s spread #love, #peace, and #happiness. Subscribe now to stay updated on our journey and join the movement for a healthier future.
ROCK OPERA ‘THE FALL OF THE LIGHT’remasterdis on 24 April 2026 again available on YouTube. Till then!
Wilt u ons helpen deze website en blogs in de lucht te houden?
Doneer dan hieronder, zodat wij de informatieve website Parkinson(isme) en Verkeersdeelnemer en blogs in de lucht kunnen houden. Hetresterende bedrag wat overblijft komt ten goede van ParkinsonNL, de fondsenwerver voor fundamenteel onderzoek naar de ziekte van Parkinson.
Zo helpt u twee vliegen in één klap!
‘Parkinson stoppen begint nu. Met baanbrekend wetenschappelijk onderzoek en innovaties. Zodat ieder mens zo goed mogelijk kan leven. Uiteindelijk gaan we voor een wereld zonder parkinson. Daar staan wij voor als ParkinsonNL.’
Gepubliceerd door Parkinson(isme) en Verkeersdeelnemer
PARKINSON(ISME) EN VERKEERSDEELNEMER
Voorwoord
Sinds april 2019 heb ik de diagnose Parkinson en moest mijn werkzaamheden als rijinstructeur, rijangstcoach en handels agent staken. Hierop heb ik besloten om mijn skills in te zetten als vrijwilliger voor de Parkinson Vereniging. Dit met doel om mijn mede Parkinsonians te kunnen ondersteunen met advies in onder andere Parkinson(isme) en Verkeersdeelnemer. Met meer dan 35 jaar ervaring als Rij instructeur, Faalangstdeskundige, Rijangst coach, Verkeersdocent en Inzicht in het karakter van mensen, Menskunde, Psychologie, Savoir-vivre (vermogen om sociaal met anderen om te kunnen gaan en zich maatschappelijk gepast en welgemanierd te gedragen) en Wereldkennis kan ik u ondersteunen.
Door mijn expertise ben ik uitstekend in staat om het beste in mensen naar boven te halen. Heeft u een vraag schroom dan niet om deze via de website of per mail aan mij te stellen.
Deze website is een verlengstuk voor de website van de Parkinson Vereniging.
Als geen ander weet u wat de ziekte Parkinson met u en uw naasten doet. Het kan u op diverse manieren belemmeren om deel te nemen aan het verkeer. Zowel als voetganger (met stok, rollator), fietser (twee of driewielig), scootmobiel, invalide voertuig en automobilist kan het zeer complex worden als er op enige wijze angsten bij gaan ontstaan.
De opzet van deze website is zo dat ik u van alle soorten angsten bij het autorijden iets mee wil geven. Maar dit is uiteraard ook toepasbaar op andere weggebruikers zoals voetganger (freezen) en fietser (balans) in de breedste zin van het woord.
Dit is niet alleen voor u van toepassing, maar ook voor diegene die met u mee is.
Ik wens u nog veel veilige kilometers toe en hoop dat u iets aan mijn adviezen heeft.
Vriendelijke groet,
Hans van Geluk
Parkinson(isme) en Verkeersdeelnemer
Bekijk meer berichten