In België deed een consumentenorganisatie (Test Aankoop) een onderzoek waarbij de urine van kinderen van twee tot vijftien jaar werd getest op sporen van bestrijdingsmiddelen. Ze werden in alle monsters gevonden.
Toen ik dit las, viel ik van mijn stoel.
De industrie antwoordde koeltjes: ‘Het feit dat de kinderen ze uitplassen is een goed teken, dat betekent dat ze het lichaam weer verlaten.’
Veel van de gevonden stoffen zijn oorzaken van neurologische aandoeningen, kanker en schade aan de voortplantingsorganen.
Wil je dit voor je kind? Ik denk het niet.
👉 Wat kun je doen? Makkelijk als je het kunt betalen: Koop regeneratief biologisch of biodynamisch voedsel. Een beetje harder: lobby voor verandering!
🌱 Ik weet dat mensen zullen reageren met: zo kunnen we de wereld nooit voeden. Sorry bij voorbaat, maar dit is onzin. We zullen de wereld nooit kunnen voeden met pesticiden, want dat is eigenlijk geen VOEDING, dat is langzaam vergiftigen.
De gezondheid van de mens zou de eerste prioriteit moeten zijn in elke discussie over landbouw.
Punt twee: het is niet de schuld van de boer (per se), maar een systeemfout. Laten we allemaal samenwerken om naar een wereld te gaan waarin voedsel ons medicijn is.
Titiano Vecellio, Pieve di Cadore 1488/90, Venetië 1576. Venus van Urbino 1538, olieverf op doek 119×165. Florence Office Gallery – Urbino’s Venus is een van Titiaans beroemdste werken en toont een emblematische figuur van een jonge bruid die zich aankleedt om deel te nemen aan de viering van het ritueel dat in Venetië bekendstaat als “il toccamano”. Het was een huiselijke en niet-kerkelijke ceremonie waarbij jonge aanstaande vrouwen, door de hand van de bruidegom aan te raken, hun toestemming voor het huwelijk gaven. Titiano neemt de impuls om een verleidelijke Venus te schilderen naar aanleiding van een iconografie die is ontstaan in de Eerste Renaissance en is geïnspireerd door de oude figuratie van de “Venus pudica”. Het meisje, naakt liggend op een bed van spreien, kijkt de toeschouwer aan met verleidelijke en zachte ogen, terwijl ze met haar linkerhand de pub verbergt en in haar rechterhand een boeket rozen vasthoudt, symbool van de Godin en van plezier en volharding in de liefde. Aan het voeteneind van het bed roept de slapende hond om huwelijkse trouw. De achtergrond toont een verfijnde omgeving, eigen aan een rijk patriottisch huis uit Venetië van de Vijf Eeuwen. Twee polsbandjes zijn in de problemen: de ene probeert stiekem in de prullenbak te sluipen waaruit ze net de weelderige gouden en blauwe trouwjurk heeft gehaald, zichtbaar op de schouder van de andere polsband die op de rechtervoet staat. Op de vensterbank is de pot met mirte, een plant die traditioneel in verband wordt gebracht met Venus, een verdere verwijzing naar de volharding in de liefde die nog steeds de hond aan het voeteneind van het bed streelt. Op dit doek bevestigt Titiano zijn buitengewone talent om intensiteit en karakter aan personages te geven, evenals een ongeëvenaarde kennis om de zachtheid van de incarnaties en de kwaliteit van de materialen terug te geven. Zoals een brief uit 1538 getuigt, werd het schilderij van de “naakte vrouw” door Guidobaldo II della Rovere rechtstreeks van Titiano gekocht; het doek arriveerde vervolgens in 1631 in Florence met de erfenis van Vittoria della Rovere, laatste van het Huis en echtgenote van de Groothertog van Toscane, Ferdinando II de’ Medici. Lange tijd werd het tentoongesteld in de Tribune van Officieren naast de Venere de’ Medici, waarschijnlijk in een gewenste vergelijking tussen de twee opvallende schoonheden, het klassieke en ideale van het antieke beeld en het moderne en vleselijke geschilderd door Titiaan. Bron: Fragmenten
Uitgelicht: Rechter verbiedt bestrijdingsmiddelen Limburgse lelieteler om gezondheidsrisico’s
De afgelopen week hebben we veel met experts gesproken over het gebruik en de effecten van bestrijdingsmiddelen in de Landbouw. Er zijn veel zorgen over het gebrek aan kennis over de gevolgen op gezondheid van verschillende middelen en de verschillende manieren waarop mensen worden blootgesteld.
Vandaag was ik op werkbezoek in Noord-Brabant om in gesprek te gaan met mensen die naast een veld wonen waar in de zomer lelies worden geteeld. De lelieteelt gebruikt notoir veel bestrijdingsmiddelen, veel meer dan andere gewassen. En de zorgen over de effecten op de gezondheid zijn groot. Niet voor niets verbood de rechter recent een teler in Limburg om dichtbij omwonenden bestrijdingsmiddelen te gebruiken: Rechter verbiedt bestrijdingsmiddelen Limburgse lelieteler om gezondheidsrisico’s
Het was heftig om de verhalen van de buren te horen: Hoe je in de zomer met ramen en deuren dicht moet zitten als er gespoten wordt – geregeld meer dan een keer per week. Hoe de gesprekken met de teler op niets uitlopen. Dat je kinderen niet met vriendjes in de tuin kunnen spelen als er gespoten wordt – en hoe je dat dan uitlegt. En hoeveel zorgen je je maakt om de school vlakbij en het fietspad dat nóg dichter langs het lelieveld loopt. En welke impact dit alles heeft op de hele gemeenschap, want mensen zijn niet tégen lelies, maar willen wel gezond leven.
Het is duidelijk dat hier iets gebeuren moet. We kunnen niet verwachten dat mensen hun halve leven stil leggen omdat dit soort middelen midden in een woonwijk worden gebruikt.
Over een week spreken we hier in de landbouwcommissie verder over. Ik wil dan voorstellen doen om te zorgen dat er niet alleen meer onderzoek komt naar de effecten, maar ook oplossingen op de kortere termijn voor buren én boeren (ook zij krijgen te maken met de gezondheidseffecten van deze middelen) die hier direct mee te maken hebben.
«Io li conosco I domani che non arrivano mai
Conosco la stanza stretta E la luce che manca da cercare dentro
Io li conosco i giorni che passano uguali Fatti di sonno e dolore e sonno
per dimenticare il dolore»
— Ezio Bosso, 14 March 2020
/
‘Ik ken de morgen die nooit komt
Ik ken de smalle kamer En het licht dat ontbreekt om naar binnen te zoeken
Ik ken de dagen die hetzelfde voorbijgaan Gemaakt van slaap en pijn en slaap
Gepubliceerd door Parkinson(isme) en Verkeersdeelnemer
PARKINSON(ISME) EN VERKEERSDEELNEMER
Voorwoord
Sinds april 2019 heb ik de diagnose Parkinson en moest mijn werkzaamheden als rijinstructeur, rijangstcoach en handels agent staken. Hierop heb ik besloten om mijn skills in te zetten als vrijwilliger voor de Parkinson Vereniging. Dit met doel om mijn mede Parkinsonians te kunnen ondersteunen met advies in onder andere Parkinson(isme) en Verkeersdeelnemer. Met meer dan 35 jaar ervaring als Rij instructeur, Faalangstdeskundige, Rijangst coach, Verkeersdocent en Inzicht in het karakter van mensen, Menskunde, Psychologie, Savoir-vivre (vermogen om sociaal met anderen om te kunnen gaan en zich maatschappelijk gepast en welgemanierd te gedragen) en Wereldkennis kan ik u ondersteunen.
Door mijn expertise ben ik uitstekend in staat om het beste in mensen naar boven te halen. Heeft u een vraag schroom dan niet om deze via de website of per mail aan mij te stellen.
Deze website is een verlengstuk voor de website van de Parkinson Vereniging.
Als geen ander weet u wat de ziekte Parkinson met u en uw naasten doet. Het kan u op diverse manieren belemmeren om deel te nemen aan het verkeer. Zowel als voetganger (met stok, rollator), fietser (twee of driewielig), scootmobiel, invalide voertuig en automobilist kan het zeer complex worden als er op enige wijze angsten bij gaan ontstaan.
De opzet van deze website is zo dat ik u van alle soorten angsten bij het autorijden iets mee wil geven. Maar dit is uiteraard ook toepasbaar op andere weggebruikers zoals voetganger (freezen) en fietser (balans) in de breedste zin van het woord.
Dit is niet alleen voor u van toepassing, maar ook voor diegene die met u mee is.
Ik wens u nog veel veilige kilometers toe en hoop dat u iets aan mijn adviezen heeft.
Vriendelijke groet,
Hans van Geluk
Parkinson(isme) en Verkeersdeelnemer
Bekijk meer berichten
Eén opmerking over 'Extra editie Glyfosaat/PFAS 64 – ‘We are at war with ourselves, come let’s exterminate ourselves!’ – Parkinson, verkeer en meer'
Autorijden en Parkinson(isme) 
Eén opmerking over 'Extra editie Glyfosaat/PFAS 64 – ‘We are at war with ourselves, come let’s exterminate ourselves!’ – Parkinson, verkeer en meer'